Living
A life without hope....
A life without future...
Friday, July 29, 2011
Sunday, July 17, 2011
ဒီထက္ပိုၿပီး မတတ္ႏ္ိုင္ဘူး
လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ေကာင္းကြက္ခ်ည္းပဲ လိုခ်င္လို ့ေတာ့ မရဘူးရယ္
ဒြန္တြဲတဲ့ ဆိုးကြက္လဲပါမယ္ အံ၀င္ဂြင္က် ဆုေတာင္းသမွ်
ျပည့္စံုေအာင္ ဘယ္ဘုရားမွ မစြမ္းႏိုင္ဘူး
နီးစပ္တာနဲ ့ ေရာင့္ရဲၾကရတာပဲ .. မင္းအသိပါပဲ
ေက်ာက္တိုင္းအျပစ္ေလးေတာ့ရွိတယ္.. လူတိုင္းခ်ိဳ ့ယြင္းခ်က္ရွိမယ္
သဘာ၀ရဲ့ သေဘာတရား တခုပါပဲ
ပံုစံတစ္ခုတည္း ဇြတ္အတင္းသြတ္သြင္းေနရင္
နဂိုရွိရင္းစြဲ ဂုဏ္အင္ပ်က္စီးမယ့္အေရး
ျပန္ငဲ့ကြက့္သင့္တာလဲ မင္းအသိပါပဲ..
Cho:
ကိုယ္စြမ္းသေလာက္ေတာ့ ကို္ယ္ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္
ထိပ္ဆံုးထိမေရာက္ခဲ့ရေတာင္ အလယ္အလတ္ေတာ့ မကပါတယ္
စိတ္သြားသေလာက္ေတာ့ ကိုယ္လိုက္ၿပီးမလုပ္ႏိုင္ဘူး
ဒီေလာက္နဲ ့မွ မေက်နပ္ရင္ အရံွဳးေပးဖို ့/ လက္ေလွ်ာ့ဖို ့ပဲ က်န္ေတာ့တယ္
ဒီထက္ပိုၿပီး မင္းအလုိကို မျဖည့္ႏိုင္ဘူး
ဒီထက္ပိုၿပီး မျဖစ္ႏိုင္ဘူး မတတ္ႏိုင္ဘူး ....
ေရနက္လည္း ၾကမ္းရွိရမယ္ အပင္ျမင့္လည္း အဖ်ားရွိရမယ္
အရာရာမွာ အဆံုးရွိၾကရစျမဲ
ဒါေပမယ့္လည္း တိုင္းလို ့မရစေကာင္းႏိုင္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတာ့ရွိပါတယ္
မင္းမေတာင္းရပဲ ကိုယ္ေပးအပ္ခဲ့တာ မင္းအသိပါပဲ...
ဒြန္တြဲတဲ့ ဆိုးကြက္လဲပါမယ္ အံ၀င္ဂြင္က် ဆုေတာင္းသမွ်
ျပည့္စံုေအာင္ ဘယ္ဘုရားမွ မစြမ္းႏိုင္ဘူး
နီးစပ္တာနဲ ့ ေရာင့္ရဲၾကရတာပဲ .. မင္းအသိပါပဲ
ေက်ာက္တိုင္းအျပစ္ေလးေတာ့ရွိတယ္.. လူတိုင္းခ်ိဳ ့ယြင္းခ်က္ရွိမယ္
သဘာ၀ရဲ့ သေဘာတရား တခုပါပဲ
ပံုစံတစ္ခုတည္း ဇြတ္အတင္းသြတ္သြင္းေနရင္
နဂိုရွိရင္းစြဲ ဂုဏ္အင္ပ်က္စီးမယ့္အေရး
ျပန္ငဲ့ကြက့္သင့္တာလဲ မင္းအသိပါပဲ..
Cho:
ကိုယ္စြမ္းသေလာက္ေတာ့ ကို္ယ္ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္
ထိပ္ဆံုးထိမေရာက္ခဲ့ရေတာင္ အလယ္အလတ္ေတာ့ မကပါတယ္
စိတ္သြားသေလာက္ေတာ့ ကိုယ္လိုက္ၿပီးမလုပ္ႏိုင္ဘူး
ဒီေလာက္နဲ ့မွ မေက်နပ္ရင္ အရံွဳးေပးဖို ့/ လက္ေလွ်ာ့ဖို ့ပဲ က်န္ေတာ့တယ္
ဒီထက္ပိုၿပီး မင္းအလုိကို မျဖည့္ႏိုင္ဘူး
ဒီထက္ပိုၿပီး မျဖစ္ႏိုင္ဘူး မတတ္ႏိုင္ဘူး ....
ေရနက္လည္း ၾကမ္းရွိရမယ္ အပင္ျမင့္လည္း အဖ်ားရွိရမယ္
အရာရာမွာ အဆံုးရွိၾကရစျမဲ
ဒါေပမယ့္လည္း တိုင္းလို ့မရစေကာင္းႏိုင္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတာ့ရွိပါတယ္
မင္းမေတာင္းရပဲ ကိုယ္ေပးအပ္ခဲ့တာ မင္းအသိပါပဲ...
ထိပ္ဆံုးသို ့
တစ္ေတာင္ေပၚ တစ္ေတာင္ဆင့္
ေတာင္အျမင့္ ပတ္ၿခံရံ
တစ္ေတာင္ဆံုးျပန္ေတာ့
တစ္လံုးက်န္ျပန္ေသးသမို ့
ဖန္ဖန္ေလ အားအင္ႏွိဳးလို ့ရယ္
ၾကိဳးေလွ်ာက္ရျပန္။
ခါတေလ ပင္္ပန္းတာေၾကာင့္
ေတာ္ပါၿပီ ဆက္မလွမ္းခ်င္ဘု
ရပ္တန္းက ရပ္မယ္ႀကံ
အမွန္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မလား။
စခဲ့မိဟာေပါ့
တစ္ေန ့မွာ ဆံုးရာေရာက္ပါလိမ့္
အားေလွ်ာ့ကာ ဆုတ္ခ်င္စမ္းပါနဲ ့
စိတ္ႏြမ္း အသာေျဖဦး
မာလာေငြ ကန္ေရေအးရယ္ႏွင့္
ငွက္ေတးကို အာရံုဆင္လို ့
မူတသြင္ အားသင္သစ္လိုက္ပါ့
ခ်စ္ဖြယ့္လူသား။
ေတာင္အျမင့္ ပတ္ၿခံရံ
တစ္ေတာင္ဆံုးျပန္ေတာ့
တစ္လံုးက်န္ျပန္ေသးသမို ့
ဖန္ဖန္ေလ အားအင္ႏွိဳးလို ့ရယ္
ၾကိဳးေလွ်ာက္ရျပန္။
ခါတေလ ပင္္ပန္းတာေၾကာင့္
ေတာ္ပါၿပီ ဆက္မလွမ္းခ်င္ဘု
ရပ္တန္းက ရပ္မယ္ႀကံ
အမွန္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မလား။
စခဲ့မိဟာေပါ့
တစ္ေန ့မွာ ဆံုးရာေရာက္ပါလိမ့္
အားေလွ်ာ့ကာ ဆုတ္ခ်င္စမ္းပါနဲ ့
စိတ္ႏြမ္း အသာေျဖဦး
မာလာေငြ ကန္ေရေအးရယ္ႏွင့္
ငွက္ေတးကို အာရံုဆင္လို ့
မူတသြင္ အားသင္သစ္လိုက္ပါ့
ခ်စ္ဖြယ့္လူသား။
Subscribe to:
Comments (Atom)